داستان تنجه

تِنجه در گویش شیرازی به معنای روییدن، جوانه زدن و جوانه است. نخستن جوانه های تنجه برمیگردد به زمانی که در سایه پاییزه هواخوری تک و تنها نشسته بودم و جوانه هایی در گوشه هواخوری خود نمایی میکردن. درست مثل رویش ناگزیر جوانه ها. تنجه جایی است که امیدوارم بتوانم در آن بنویسم یا حداقل کمی راحت تر بنویسم.